Ayer supe que en los próximas días, quizás hoy mismo, van a derribar la casa que fue de mi abuelo Agustín Zubiaur; en la que él nació.
Estaba previsto desde hace mucho que sería derribada, pero sólo ayer me dí cuenta, de repente, que ya no volvería a verla allí.
Así que me acerqué hasta Llodio para hacer algunas fotos y acabé dibujándola, mientras me acordaba de muchas cosas. Esta es y la comparto aquí con vosotros para que no desaparezca del todo.
Estaba previsto desde hace mucho que sería derribada, pero sólo ayer me dí cuenta, de repente, que ya no volvería a verla allí.
Así que me acerqué hasta Llodio para hacer algunas fotos y acabé dibujándola, mientras me acordaba de muchas cosas. Esta es y la comparto aquí con vosotros para que no desaparezca del todo.

Oso polita, Kepa.
ResponderEliminarMaite ditugun gauzak marrazteak, oroitzapenak baino askoz gauza gehiago txertatzen ditu gure gogoetan.
Mila esker, Unai.
EliminarEste comentario ha sido eliminado por el autor.
Eliminar